Yves Leterme

Yves Leterme
Data i miejsce urodzenia	6 października 1960 Wervik
Premier Belgii
Okres urzędowania	od 20 marca 2008
Przynależność polityczna	Christen-Democratisch en Vlaams
Poprzednik	Guy Verhofstadt

Yves Leterme (ur. 6 października 1960, Wervik, Belgia) – belgijski polityk, premier od 20 marca 2008, 14 lipca 2008 podał się do dymisji której jednak nie zatwierdził król, Albert II. Od 21 grudnia 2007 do 20 marca 2008 wicepremier Belgii. Minister-prezydent Flandrii w latach 2004-2007 i jednocześnie flamandzki minister rolnictwa i rybołówstwa.

Spis treści 1 Życiorys 2 Wybory 2007 i kryzys rządowy 3 Premier 3.1 Kryzys rządowy 2008 4 Przypisy 5 Linki zewnętrzne

[edytuj] Życiorys

Leterme jest absolwentem prawa i nauk politycznych. Przed zaangażowaniem się w politykę pracował jako audytor w Rekenhof. Został tam sekretarzem generalnym CD&V (Christen-Democratisch en Vlaams). Zrezygnował jednak z tej funkcji, by zostać urzędnikiem cywilnym w Unii Europejskiej. W unijnej administracji pracował do 1997, kiedy został wybrany do parlamentu. Leterme od 1995 jest także członkiem rady miejskiej Ypres.

Po raz pierwszy w skład belgijskiego parlamentu wszedł w 1997. Następnie w 1999 i 2003 uzyskiwał reelekcje. Po przegranej CD&V w wyborach generalnych w 2003 Leterme zastąpił Stefaana De Clerqa na stanowisku przewodniczącego partii. Kierował partią przez rok, do czasu wygranych przez CD&V wyborów lokalnych we Flandrii. 20 lipca 2004 Leterme objął stanowisko ministra-prezydenta Flandrii. Jego rząd składał się z trzech tradycyjnych partii flamandzkich.

Leterme w sierpniu 2006 wywołał kontrowersje, gdy w wywiadzie dla francuskiego Libération zarzucił francuskojęzycznym mieszkańcom Belgii brak chęci lub umiejętności do nauki języka niderlandzkiego. Stwierdził również, że jedynymi wspólnymi rzeczami wszystkich Belgów jest król, reprezentacja piłkarska i piwo.

Yves Leterme jest jednym z bardziej popularnych polityków w Belgii.

[edytuj] Wybory 2007 i kryzys rządowy

6 maja 2007 Leterme oficjalnie ogłosił swój udział w wyborach parlamentarnych 10 czerwca 2007. W wyborach zdobył 800 tysięcy głosów poparcia, co stanowiło drugi najwyższy wynik w historii belgijskich wyborów. Jego partia, Chrześcijańscy Demokraci i Flamandowie, z wynikiem 18,5% głosów wygrała wybory i zdobyła 30 mandatów w 150-osobowej Izbie Reprezentantów. ^[1]

Król Belgii Albert II powierzył mu misję stworzenia nowego rządu ^[2]. 16 lipca 2007 Leterme rozpoczął rozmowy koalicyjne z ugrupowaniami chadeckimi i liberalnymi z Flandrii i Walonii. 23 sierpnia 2007 zrezygnował z misji tworzenia gabinetu z powodu odrzucenia przez partie frankofońskie projektu reform konstytucyjnych. ^[3]

Od 29 sierpnia do 29 września 2007 mediację między stronami prowadził Herman Van Rompuy, który na zakończenie swojego zadania przedstawił królowi stosowny raport.

29 września 2007 Yves Leterme podjął się po raz drugi misji utworzenia rządu. Również i tym razem próba ta rozbiła się o sprawę autonomii dwóch belgijskich prowincji i kwestię podziału okręgu wyborczego wokół Brukseli. Partie z Walonii sprzeciwiły się zwiększeniu autonomii każdej z prowincji. 1 grudnia 2007 Leterme zrezygnował z dalszych prób i prowadzenia negocjacji. ^[4]

Albert II na początku grudnia powierzył misję utworzenia rządu tymczasowego Guy Verhofstadtowi. 21 grudnia 2007 trzeci rząd Verfhofstadta został oficjalnie zaprzysiężony i dwa dni później otrzymał wotum zaufania w parlamencie ^[5]. Proces formowania rządu zajął ogółem 196 dni i był najdłuższym w historii kraju. Yves Leterme w nowym rządzie objął stanowisko wicepremiera oraz ministra budżetu, reformy instytucyjnej i transportu.

[edytuj] Premier

Rząd tymczasowy Verhofstadta funkcjonował do 20 marca 2008, kiedy to Leterme został zaprzysiężony na premiera ^[6]. Dwa dni wcześniej pięć partii politycznych zawarło porozumienie koalicyjne. W skład gabinetu Leterme'a weszli flandryjscy: Chrześcijańscy Demokraci i Flamandowie oraz Flamandzcy Liberałowie i Demokraci, a z Walonii: Partia Socjalistyczna, Ruch Reformistyczny oraz Humanistyczne Centrum Demokratyczne. 22 marca 2008 Izba Reprezentantów, głosami 97 za oraz 48 przeciw i jednym wstrzymującym się, oficjalnie udzieliła wotum zaufania nowemu gabinetowi.^[7]

Ta sekcja dotyczy niedawnego lub trwającego wydarzenia. Informacje w nim zamieszczone mogą się zmienić.

Jednym z wyborczych zobowiązań Yves'a Leterme'a była reforma polityczna, przekazująca więcej kompetencji władzom poszczególnym regionów. Premier jako datę graniczną opracowania projektu reformy ustanowił dzień 15 lipca 2008. Z powodu nieosiągnięcia porozumienia na temat reformy decentralizacyjnej, Yves Leterme 14 lipca 2008 złożył swoją rezygnację na ręce króla Alberta II^[8]. Król następnego dnia przeprowadził konsultacje polityczne z liderami głównych partii politycznych. 17 lipca 2008 Albert II odrzucił dymisję Leterme'a, powierzając mu w dalszym ciągu misję kierowania rządem. W wyniku konsultacji król powołał specjalną 3-osobową grupę, której zadaniem jest przygotowanie gruntu przed rozpoczęciem rozmów na temat reformy politycznej^[9].

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Strona Yves'a Leterme'a